2006/Mar/26

ที่มา นิตยสารPOSSIBLE (ISSUE 3)

ของ CHEUNG DOI CHURCH OF CHRIST

-เรื่องโดย เก๋โกะจัง-

---------------------------

''ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉัน ทั้งๆที่ฉันเป็นลูกที่ดีของพระเจ้ามาโดยตลอด"

"ทำไมพระเจ้าไม่ยุติธรรมกับฉันเลย ทั้งที่ฉันรับใช้พระองค์มาโดยตลอด"

ทำไม....ทำไม...และทำไม

คำถามแนวนี้คงเคยผ่านเข้ามาในหัวของพวกเราทุกคนบ้าง ไม่มากก็น้อยนะคะ

ปัญหาโลกแตกชัดๆ ใครจะไปตอบได้ละ ไม่ใช่พระเจ้านี่นา แต่คำตอบก็อยู่แถวๆนี้แหละคะ

ก่อนอื่นเรามารู้จักกับผู้รับใช้ที่มีชื่อเสียงของพระเจ้ากันสักหน่อย ว่าแต่ละคนเป็นใครมาจากไหนกันบ้างเพื่อเป็นการทบทวนความจำนะคะ

1.กระทาชายนายโมเสส(ไม่ใช่กระเบื้องโมเสกนะ อย่ามั่ว)

จากยศเจ้าชายอันสูงส่ง ที่กลายมาเป็นคนเลี้ยงสัตว์ธรรมดาในทะเลทราย

2.ยอห์นบัพติศมา

ผู้มีหน้าที่ถากทางและกวากหนามให้พระเยซู แต่อยู่ดีๆก็ถูกสั่งตัดหัวโดยไม่มีเหตุผล(ถางทางหมายถึง มาปูทางไว้ก่อนนะ ไม่ใช่ใช้มีดหรือจอบเอาไปถางหญ้า)

3.โยบ

อัครมหาเศรษฐีเจ้าสัวแสนล้าน (คุ้นๆแฮะ เหมือนฉายาใครบางคน) ที่เคยมีทุกอย่างพรั่งพร้อม แต่ก็ถูกขับไล่โดยม็อบประชาชนสนามหลวง เอ๊ย! ไม่ใช่.....แต่ต้องสูญเสียทุกอย่างเพื่อการพิสูจน์ความเชื่อโดยซาตาน

4.นางรูธ

ม่ายสาวทรงเสน่ห์ ผู้ซึ่งต้องคอยดูแลแม่สามีแก่เฒ่า แม้จะไม่มีอาหารกินก็ตาม

5.นักปลูกคริสตจักรเปาโล

ที่ถูกรังแกสารพัด(เพราะเคยไปรังแกเขาไว้มาก) ถูกเอาหินขว้าง ตามล่า และสุดท้ายลงเอยในคุกขี้ไก่

6.โยเซฟ

หนุ่มหล่อดีกรีนายแบบที่ถูกพี่ชายของตนขายไปเป็นทาส เพราะอิจฉาอยากเกิดมาหล่อเกินหน้าเกินตา (อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนนะ ไม่มีในพระคัมภีร์อ่ะ) แถมถูกใส่ร้ายคดีลวนลามนายหญิงของตนเอง ไหนเลยจะพ้นมุ้งสายบัวไปได้

7.อัครฑูตทั้ง 12

ที่ต้องหนีหัวซุกหัวซุนหลังจากพระเยซูตาย แต่ก็ยังไม่พ้นความตายที่แสนจะโหดร้าย

8.ผู้ให้กำเนิดพระเยซู นางมารีย์

ต้องลำบากอุ้มท้องลูกใกล้คลอดไปทำทะเบียนประชากร

9.สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ลูกชายสุดเลิฟขององค์พระผู้เป็นเจ้า

พระเยซู(พี่ชายเราเองแหละ เหอๆๆ)

พระองค์ทรงทนทุกข์ทรมาณและหมดลมหายใจบนไม้กางเขนที่หลายๆคนใส่เพียงเพราะมันดูเจ๋งดี(ว่าแล้วก็หงุดหงิด)

แค่ 9 คนนี่ก็ถือว่าสุดๆแล้วนะคะ ถ้าหากว่าตัวเราเองต้องตกอยู่ในสถานการณ์ใดสถานการณ์หนึ่งของ 9 คนนี้ คงเลือกที่จะทิ้งพระเจ้าไปก่อนแล้วละมั๊ง คุณๆว่าไหมละคะ? แต่ที่จริงแล้วมีอีกตั้งหลายคนที่ต้องเจอกับสถานการณ์ที่เลวร้ายไม่แพ้กัน หากเอารายชื่อคนเหล่านี้มาใส่รวมกันหมด กระดาษ A4 แผ่นนี้ก็คงไม่พอหรอก (มั้ง)

มาถึงตรงนี้แล้ว ชักอยากจะหนีพระเจ้าไปกันหรือยังคะ? อ๊ะๆ อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจ วันนี้พระเจ้าทรงอนุญาตให้คนเหล่านี้ฟ้องร้องพระองค์ในศาลได้ ซึ่งรวมถึงตัวคุณด้วยนะ มาดูกันซิว่าคนเหล่านั้นและคุณๆทั้งหลายจะแจ้งข้อหาอะไรกับพระองค์บ้าง งานนี้พระเจ้าคงต้องทรงถูกลงโทษประหารชีวิตแน่ๆเลยละ

-------------------------

ณ.ศาลพิจารณาคดีแห่งหนึ่ง (คิดเอาเองนะว่าที่ไหนอะ)

คนแรกเลยคะ (อดีต)เจ้าชายโมเสส

"พระเจ้า...พระองค์ทำแบบนี้กับผมได้ยังไง พระองค์ให้ชีวิตเจ้าชายแห่งอียิปต์ที่แสนจะสุขและสบาย อยากกินอยากนอนเมื่อไหร่ก็ได้ สาวๆเพียบ(อันนี้สำคัญมากนะครับ)

แล้วพระองค์กลับให้ผมทิ้งชีวิตแบบนี้ไปทนเลี้ยงสัตว์อยู่ในที่แห้งแล้วตั้งหลายสิบปี โดยไม่ถามความเห็นผมเลยว่าอยากไปหรือเปล่า

ยังๆ ยังไม่พอนะครับ พระองค์ยังให้ผมพาพวกอิสราเอลที่แสนจะดื้อด้านออกจากอียิปต์อีก พูดอะไรบอกอะไรก็ไม่เคยฟัง แถมจู้จี้ขี้บ่นอีก

โดยเฉพาะตอนถึงทะเลแดง มันเมื่อยมากนะพระองค์ที่ต้องยกแขนทั้งวันทั้งคืนเพื่อให้ทะเลนั้นมันแหวกออก ผมหมดค่ายานวดหลังจากนั้นไปไม่รู้กี่ตังค์ แล้วสิ่งที่ผมได้รับเป็นการตอบแทนล่ะ"

ถึงตอนนี้โมเสสหยุดไปนิดหนึ่ง น้ำตาเริ่มคลอเบ้า แล้วพูดต่อด้วยเสียงสั่นครือ

"ดินแดนคานาอัน ดินแดนแห่งพันธสัญญา ที่พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกดื้อด้านนั้นเข้าไปได้ แต่ผมดันแห้งตายอย่างโดดเดี่ยวอยู่กลางทะเลทราย พระองค์ไม่ยุติธรรมเลย" โมเสสทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

พระเจ้าทรงยิ้มนิดๆ แล้วบอกว่า ''คนต่อไป''

''ผมเอง'' แล้วชายร่างกำยำในชุดขนสัตว์ประหลาดๆก็ก้าวออกมา

''ผมว่าพระองค์น่าจะจำผมได้นะ ผมยอห์นไงล่ะ''

พระเจ้าทรงพยักหน้าน้อยๆ แต่ก็ไม่ได้ตรัสอะไร ยอห์นเลยถือโอกาสพูดต่อ

"ผมไม่เคยได้ใช้ชีวิตเหมือนคนปรกติเลย เสื้อผ้าที่ใส่ก็เป็นขนอูฐ พระองค์รู้ไหมว่ามันทั้งร้อนและก็คันแค่ไหน ไม่รู้ว่ามีเห็บมีหมัดแอบซ่อนอยู่มั่งรึเปล่า

แถมอาหารที่กินก็เป็นจั๊กจั่นอีก พระองค์ไม่เคยกินจั๊กจั่นละซี่ แหยะ! แค่นึกก็ขยะแขยงจะแย่อยู่แล้ว (ถ้าท่านผู้อ่านอยากลองก็ไปหาซื้อได้ตามตลาดนะครับ ขอแนะนำว่ารถด่วนอร่อยกว่าจั๊กจั่น)"

ว่าแล้วยอห์นก็ทำหน้าเหมือนจะขย้อนของเก่าที่กินเข้าไปออกมา สร้างความตื่นตระหนกให้ผู้คนรอบข้างเป็นอย่างมาก แล้วทุกคนก็ทำหน้าโล่งอกเมื่อเห็นยอห์นควบคุมกระเพาะตัวเองได้ และพูดต่อไป

"แค่นี้ยังไม่พอนะพระองค์ยังให้ผมเดินตะโกนเรื่องของการกลับใจเกิดใหม่ไปซะทั่วบ้านทั่วเมือง ซะจนเสียงกับคอผมจะระเบิดอยู่แล้ว..."

"ถ้ามีไมโครโฟนเหมือนตอนรัฐบาลหาเสียงก็ว่าไปอย่าง"

ใครบางคนตะโกนแทรก ''ใช่ๆ''

ยอห์นหันไปหาต้นเสียงแต่หาไม่เจอเลยพูดต่อ

"แล้วสิ่งที่ผมได้รับเป็นการตอบแทนคืออะไร ผมถูกตัดคอโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว พระองค์ไม่ยุติธรรมเลย"

พระเจ้าทรงยิ้มแล้วก็บอกว่า ''ต่อไปเอาโยบดีกว่านะ เราอยากฟังที่เจ้าจะฟ้องร้องเรา''

โยบค่อยๆเดินออกมาจากฝูงชน ''พระเจ้า'' เขาเริ่มพูดด้วยเสียงอันนุ่มนวลแต่นุ่มลึก

สายตาแห่งความเจ็บปวดมองไปที่พระเจ้า

-2 BE CON-

Comment

Comment:

Tweet


อืม ... ไม่ได้อ่านหล่ะนะครับ วันนี้ปวดตาง่ะ

ไว้กลับมาอ่านใหม่ ...
โอ้ววว รีบกลับมาเขียนต่อเน้อ ชอบครับ อิอิ
#2 by ifine™ At 2006-03-26 04:32,
สวัสดีค่ะคุณ
ฉันมีใจให้พระเจ้ามานานแล้ว
แต่เพิ่งรับเชื่อเมื่อปีที่แล้ว(ฉันเกิดมาในครอบคัวพุทธค่ะ)
แต่บอกตรงๆ
ฉันไม่ค่อยรู้พิธีรีตองของคริสเตียนเท่าไร
ฉันทำงานดึก ตื่นเช้าไปเข้าโบสถ์ไม่ค่อยไหว
นี่คือคำแก้ตัวค่ะ ยอมรับ
เพราะถ้าฉันอยากไปจริงๆ อธิษฐานขอ พระเจ้าทรงช่วยแน่นอน

ฉันทำงานเขียนหนังสือ และทุกครั้งที่ลงมือทำ พระองค์ทรงอยู่กับฉันเสมอ
ทุกสถานการณ์ ทุกที่ทาง พระองค์ก็ไม่เคยทอดทิ้ง

ขอพระเจ้าอวยพรคุณนะคะ
ขอบคุณที่พระองค์นำทางฉันมาอ่าน entry นี้ของคุณค่ะ
#1 by ตินกานต์ At 2006-03-26 03:11,